پس از شكست مقابل مس كرمان، آن هم در استاديوم آزادي، استقلال صدرنشين، دومين حريف رده هفدهمي را به فاصله كمتر از يك هفته مقابل خود ديد. به اين ترتيب دشوارترين مانع پرويز مظلومي در شيراز گذر از انگيزه بقاي ميزبان بود، انگيزهاي كه با سوت آغاز مسابقه به نمايش درآمد و تا دقيقه 10 كه فجر به گل اول خود برسد، فجرسپاسي را سراپا حمله كرد. آبيها كه با بازگشت خسرو حيدري به تركيب اصلي بعد از مدتها، يكي از مهرههاي مصدوم خود و وزنههاي اصلي تيم را در اختيار داشت، براي غلبه بر زمين ناهموار حافظيه و دوندگي هافبكهاي انرژيك سرهنگ مثل كلانتري و كريميان، به چيزي بيش از ستارههاي كهكشاني نياز داشت؛ به برنامهاي كه در حركت استقلال ديده نميشد و در تمام پاسهاي زردپوشان سپاسي مشهود بود. صدرنشين ليگبرتر در تمام طول نود دقيقه حتي يك موقعيت هم با فضاسازي و حركات تمرين شده براي خود خلق نكرده و جز با پرتابهاي بلند اوت و دل بستن به زدن ضربات سر حنيف عمرانزاده يا شوتهاي مستقيم ميداوودي در 20 دقيقه انتهايي بازي، روي دروازه ميزبان قعرجدولي خطري ايجاد نكرد. تاثير زمين ناهموار شيراز بر بازي مهرههاي تكنيكي استقلال ...
» ادامه