خسته است، يكسال است از آخرين حضورش در پيست مسابقه ميگذرد. از اين كه ميبيند مسوولان فدراسيون به او كه به عنوان اولين دختر اتومبيلران ايراني در مسابقات رالي قهرمان جهان شركت كرده هيچ توجهي نميكنند، دلسرد شده و ديگر قصد بازگشت به ميدان را ندارد. حرفهاي او تند است چون نزديك به هشت سال است در اين رشته ورزشي پرهزينه، فعاليت حرفهاي كرده و ديگر حوصله آن را ندارد كه هر روز به اين در و آن در بزند و دنبال اسپانسر باشد.زهره وطنخواه به اين نتيجه رسيده كه دور ورزش حرفهاي را خط بكشد و با ورود به عرصه مربيگري بخش تازهاي از اين زندگي ورزشي را تجربه كند و از همه مهمتر اينكه پشتيبان دخترهاي جوان علاقهمند اين رشته باشد.
يك سال از دوريتان از مسابقات ميگذرد، چرا دوباره به ميدان برنميگرديد؟
پس از اين كه سال گذشته در مسابقات رالي قهرماني جهان تركيه شركت كردم به نوعي اشباع شدم و به نهايت آرزويم رسيده بودم. چرا كه به عنوان اولين دختر ايراني بودم كه در اين رويداد جهاني شركت ميكردم. به همين دليل به اين نتيجه رسيدم كه حضور در رقابتهاي داخلي ديگر برايم لطفي ندارد. از طرفي به دليل اينكه در كشور ما هيچ اسپانسري حامي مالي اتومبيلرانان نميشود تصميم گرفتم كه از صحنه مسابقات خداحافظي كنم و به حرفه مربيگري روي بياورم.
يعني مشكل نبود اسپانسر شرايط را برايتان سخت كرده؟
بله. خيلي، متاسفانه ركود اقتصادي موجود در كشور موجب شده كه هيچ يك از كمپانيهاي داخلي حمايت مالي اتومبيلرانان را قبول نكنند. چرا كه اتومبيلراني همواره ورزش بسيار پرهزينهاي است. همين موضوع باعث شده كه تقريبا همه اسپانسرها از حمايت ورزشكاران اين رشته دست بكشند.
فدراسيون در خصوص جذب حمايت كنندگان مالي به اين رشته اقدامي انجام نداده است؟
نه، به هيچ وجه. از زماني كه من به اين رشته ورود كردهام تقريبا مدت هشت سال است كه از رياست آقاي قلعهباني در اين فدراسيون ميگذرد. اما متاسفانه ايشان طي اين مدت هيچ اقدامي در خصوص جذب اسپانسر براي اتومبيلرانان انجام ندادند. تنها كاري كه فدراسيون در اين زمينه انجام داده، اسپانسرهايي بوده كه براي برگزاري مسابقات سرعت جذب كرده. آن هم به اين صورت بوده كه يك مبلغي از شركت مورد نظر دريافت و خرج مسابقات كرده. اين طور نبود كه به صورت شخصي براي هر ورزشكاري حامي مالي پيدا كند.
يعني شما تمام مدت فعاليتتان در اين رشته خودتان به دنبال اسپانسر بودهايد؟
نه تنها من بلكه همه دختران اتومبيلران كشور اين طور بودهاند. در مجموع من نسبت به بانوان فعال اين رشته شرايط بهتري داشتم و دختر خوششانسي بودم چرا كه چهار سال متوالي، تمام هزينههاي حضورم در مسابقات را پدرم متحمل شد و بعد از آن هم شركتهاي LG، آريان خودرو و گروه صنعتي راچ حامل ماليام در رقابتهاي داخلي بودند.
براي حضور در مسابقات خارجي هم حامي داشتيد؟
بله، مسابقات اتومبيلراني قهرماني اروپا و قهرماني جهان هر دو در تركيه سال گذشته برگزار شد كه با حمايت بخش خصوصي در آن شركت كردم.
فدراسيون بازتاب خبري خوبي در خصوص حضور شما در مسابقات جهاني و اروپايي انجام ميدهد؟
من و افسانه احمدي تنها نمايندگان ايران در مسابقات اتومبيلراني قهرماني اروپا در تركيه بوديم. با توجه به اينكه ما در ايران كريدت كارت نداشتيم بايد هزينه ورودي مسابقات را به كشور ميزبان ترانسفر ميكرديم. متاسفانه مسوولان فدراسيون هيچگونه همكارياي در اين زمينه با ما انجام ندادند. اما خوشبختانه سران فدراسيون اتومبيلراني تركيه در نهايت همكاري تمام اين مشكلها را مرتفع كردند تا ما با ارسال ايميل هزينه ورودي رقابتها را به آنها پرداخت كنيم.
از وضعيت فعليتان بگوييد؟ چرا اينقدر زود ميخواهيد وارد عرصه مربيگري شويد؟
ببينيد، در حال حاضر نزديك به هشت سال است كه به صورت حرفهاي در اين رشته فعاليت ميكنم. تمام اين مدت با مشكلات مالي بسياري در خصوص نداشتن اسپانسر مواجه بودم. به طوري كه هر زمان براي شركت در هر مسابقهاي بايد به اين در و آن در ميزدم تا يك حامي مالي پيدا كنم. باتوجه به اين مشكل به اين نتيجه رسيدهام كه راه را براي جوانترها باز كنم و با ورود به عرصه مربيگري پشتيبان آنها باشم. از آنجا كه در حال حاضر هيچ مربي متخصص اتومبيلران زني در كشور ما وجود ندارد، به همراه چند تن از بانوان پيشكسوت اين رشته جمع شدهايم تا از مسوولان فدراسيون بخواهيم تا با برگزاري دورههاي آموزشي ارتقاء سطح مربيگري، كارت مربيگري اين رشته را دريافت كنيم تا هرچه سريعتر فعاليت خود را در اين زمينه آغاز نماييم.
پيستهاي تمريني اتومبيلرانان چه وضعيتي دارد؟
ما اصلا پيستي نداريم كه بخواهيم در مورد آن صحبت كنيم. ما فقط يك پيست مجموعه ورزشي آزادي را داريم كه ساخت آن به سالها پيش برميگردد و فقط قابليت آن را دارد كه مسابقات ريس را در آن برگزار كرد.
وضعيت رشته ورزشي اتومبيلراني در ايران به قدري دردناك است كه ما حتي در تهران هم يك پيست خاكي براي تمرينات و برگزاري مسابقات رالي نداريم. متاسفانه هر چقدر طي سالهاي گذشته به مسوولان فدراسيون گوشزد كرديم كه يك پيست خاكي در فاصله 10 كيلومتري تهران براي ما درست كنند تا بتوانيم حداقل تمريناتمان را در آنجا انجام بدهيم گوششان بدهكار نبود. وضعيت عملكرد اتومبيلرانان ما الان به جايي رسيده كه هر مسابقه، تمريني براي مسابقه بعدي آنها ميشود، چرا، به دليل اينكه اصلا جايي ندارند كه در آنجا تمرين كنند و يا حتي ماشينهاي خود را تست كنند.
پس با اين شرايط مسابقات داخلي كمي هم برگزار ميشود؟
بله. ما در بخش بانوان تنها شش مرحله مسابقات رالي قهرمان كشوري را طي يكسال برگزار ميكنيم كه آن هم در جادههاي خاكي مسافتهاي تهران – كاشان يا شهرهاي همجوار انجام ميشود.
مسابقات رالي در سطح آسيا هم برگزار ميشود؟
در سطح آسيا نه، اما يك رالي در منطقه خاورميانه با حضور كشورهاي عربي برگزار ميشود كه هزينه ورودي آن، آنقدر سنگين است كه هيچيك از ما توانايي شركت در آن را نداريم.
مگر مبلغ ورودي چند است؟
بين 40 تا 45 ميليون تومان است.
فدراسيون در بخش مردان هم اعزام برون مرزي ندارد؟
چرا فقط يكبار. تنها اعزامي كه داشته است مسابقات قهرماني اروپا بوده كه سه تن از اتومبيلرانان مرد كشور با حمايت مالي اسپانسرها در آن شركت كردهاند.
استقبال مردم و تماشاچيان از اين رشته چطور است؟
ما فقط براي مسابقات ريس كه در پيست آزادي برگزار ميشود تماشاچي داريم. متاسفانه به دليل اينكه مسابقات رالي در پيستهاي خاكي در فاصله بين دو شهر برگزار ميشود هيچ تماشاچياي نميتواند براي ديدن بازيها حاضر شود.
آيا بانوان در رشتههاي موتورسواري هم فعاليت دارند؟
تا به الان نه، اما خوشبختانه پس از سالها خواهش و تمنا از مسوولان فدراسيون توانستيم مجوز اين را بگيريم كه بانوان را هم به اين رشته وارد كنيم. هفته پيش اولين دوره مسابقات موتور كراس قهرمان كشوري بانوان در مجموعه ورزشي آزادي برگزار شد كه در ابتداي كار هشت خانم در اين رقابتها شركت كرده بودند و من هم به عنوان داور، ناظر اين مسابقات بودم.