دعواي سازمان تربيت بدني و سازمان صدا و سيما در حالي به شدت بالا گرفته است كه احتمالا طرفين مجادله از تبعاتي كه اين رويارويي ميتواند برايشان به دنبال داشته باشد، بي خبرند. نپذيرفتن دوربين برنامه نود در ورزشگاه حافظيه، حركت خبرسازي بود كه از سوي ورزشيها در پاسخ به تحركات اين برنامهها انجام پذيرفت. حتي افشين پيرواني نيز اجازه نداده ميكروفن نود در كنار ساير ميكروفنها روي ميز او در مصاحبه مطبوعاتي قرار بگيرد و همه اينها ميتواند واكنش ناگهاني جامجم را در پي داشته باشد. اما شما فكر ميكنيد دامنه اين مصاف، تا كجا ادامه داشته باشد؟!
بد نيست بدانيد يكي از بندهاي قوانين كنفدراسيون فوتبال آسيا در حوزه برگزاري ليگ قهرمانان قاره، صراحت دارد كه در صورت از ميان رفتن بندي همچون «حق پخش تلويزيوني» به سرعت سهميههاي كشور مزبور به حداقل كاهش پيدا خواهد كرد. در اين صورت و از آنجا كه راه ندادن دوربين يك برنامه تلويزيوني به استاديوم، از مصاديق نقض حقوق صدا و سيما تلقي ميشود، هيچ بعيد نيست كه در صورت ادامه يافتن اختلاف نظر فعلي، جامجميها زير بار قرارداد حق پخش نروند و با كنسل كردن آن، مقدمات دردسر بزرگي را براي فوتبال ايران فراهم كنند.
واقعيت اين است كه برخي از اقدامات كنوني فدراسيون فوتبال در حكم زير سوال بردن مفاد قرارداد حق پخش است و اگر بازي به وجود آمده بيخ پيدا كند، اين احتمال ميرود كه سازمان صدا وسيما، ادامه همكارياش در اين زمينه را به حالت تعليق درآورد. در اين صورت احتمالا به سرعت AFC واكنش نشان خواهد داد و شايد كار تا حذف سه نماينده فوتبال ايران بالا بگيرد.